Bohdan Sołtys

Bohdan Stanisław Sołtys (ur. 6 maja 1894 w Kluczborku, zm. 12 września 1939 w Sapach) był oficerem piechoty Wojska Polskiego. Do 1905 roku mieszkał na Górnym Śląsku, później we Lwowie, gdzie ukończył gimnazjum i rozpoczął studia politechniczne. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich, a od listopada 1918 roku uczestniczył w obronie Lwowa. Walczył w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej, a także w III powstaniu śląskim.

Po demobilizacji wrócił do służby w 38 pułku piechoty. W kolejnych latach pełnił funkcje w jednostkach piechoty, prowadził zajęcia w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, dowodził batalionami i był zastępcą dowódcy 67 pułku piechoty. W 1936 roku awansował do stopnia podpułkownika. Podczas kampanii wrześniowej dowodził Ośrodkiem Zapasowym 4 Dywizji Piechoty, pułkiem Obrony Narodowej, a następnie 14 pułkiem piechoty. Poległ w okolicach Sap i Strzebieszewa. Został odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i Krzyżem Niepodległości; pośmiertnie awansowano go do stopnia pułkownika.

Na podstawie artykułu „Bohdan Sołtys” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.